11/10 Jayapura

We zijn rechtstreeks vanuit de kroeg naar het vliegveld gegaan en we waren de enige blanken in het vliegtuig. In het vliegtuig zaten al enkele vrouwen met een gat in hun neus voor het bot of iets dergelijks. Kennen jullie het nummer Jan, Piet, Joris en Corneel, dit waren mannen met baarden!!! Nou hier is het Ida, Johanna en Irma, dit zijn vrouwen met baarden…… Tijdens het landen leek het wel of we in een Harrior zaten, we zouden omstreeks 7 uur landen en om 10 voor 7 zat het vliegtuig nog hoog in de lucht, en liet zich vervolgens als een baksteen naar beneden vallen, tjonge tjonge wat een ervaring….. Eerst zijn we op zoek gegaan naar een slaapplaats. In de planet stonden een paar adressen, maar of ze bestonden niet meer of waren te ranzig om te overnachten. Uiteindelijk heeft de taxichauffeur ons afgezet bij het Guesthouse Sentani Indah. Bij de receptie aangekomen kregen we te horen dat ze “fully booked”  waren, maar na een 15 min. in de papieren gekeken te hebben en 20 telefoontjes te hebben gepleegd, konden we ineens wel een kamer boeken, maar dan wel de superior room. Op onze kamer aangekomen, zagen we van alles wegschieten en hadden direct in de gaten dat dit een nachtje slapen in de lakenzak was en een extra kussensloop om het kussen. De vlucht naar Wamena hadden we al weer geregeld voor de volgende dag, dus we konden op verkenning gaan. We hebben wel eerst twee uur voor ons uit zitten staren waar we toch terecht gekomen waren. Het is hier zo anders!!! Het is hier super heet en zoals we al verwacht hadden, toeristen en blanken zie je hier niet. In de Lonely Planet stond de tip om een backpacker aan te spreken en naar zijn ervaringen te vragen, errug lastig dus, als ze er niet zijn........ Als je naar Wamena gaat heb je een Surat Jalan (vergunning) nodig en deze moet je in Jayapura halen. Raar eigenlijk, want Jayapura ligt helemaal in het noorden en Wamena (Baliemvallei) ligt in het midden van Papua. Deze vergunning konden we regelen via het guesthouse, dus dat was wel makkelijk.